بازی

 

ای وزن غزل گردش چشمان سیاهت

شد قالب  اشعار  ترم   حجم  نگاهت

ارکان  غزل   با طپش   یاد تو     لرزید

در نظم هجا  واج غم آتش زد و رقصید

در قافیه ی  مقدم   هر  مطلع   نامت

صد واژه  ردیف آمده  تا  صبح سلامت

.....

 

ساز سخن خوار

 

یار تویی  یار تویی  هر شبم         دلبر  و  دلدار   تویی   هر شبم

دل   شکند   سنگدل   روزگار       بسته به تیمار  تویی  هر شبم

درد کند  داوری   سخت  عمر       داروی  بیمار    تویی   هر شبم

زار  نه  بیزار  من  از   روز خود        گرمی  بازار    تویی   هر شبم

غم خورم و غمخورک چشم من     شاد که غمخوار تویی  هرشبم

از تو  غمم غارت شادی  شود       شاهد عیّار    تویی    هر شبم

با تو  شود  راز دلم   رنگ  روز       پرده ی اسرار  تویی   هر شبم

این من و شبنامه ام این اسم شب    یار  پریوار    تویی   هر شبم

خانه   پریخانه  و   دل     آینه         دولت  دیدار     تویی   هر شبم

مهر گل افروزی  و  بر  هر ورق       شبنم  اشعار   تویی  هر شبم

سوز سخن ساز تویی هر سحر    ساز سخن خوار  تویی  هر شبم

 

تلخ

 

متراکم و تهی

مثل حباب کف چرکین و غلیظ صابونی

بر دستی آلوده 

جرمی بی حجم

سنگین و وقیح

مانند خیال بختک

غلتک وار

بر سینه ی آماس حواس

سنگ ناممکن دیوانه

در چاه

گرهی سرگم و کور

از سر خشم و شتاب

تن و جان

یکسر

غمبادی

چسبنده و تلخ

کودکی نیست مرا گریه کند؟